Opgroeien als kind van een ouder met psychische problemen

Opgroeien als kind van een ouder met psychische problemen

Opgroeien als kind van een ouder met psychische problemen

In een artikel van NPO 3FM in samenwerking met HUMAN vertellen drie jongeren openhartig over hoe zij het hebben ervaren om op te groeien als kind van een ouder met psychische problemen en/of verslavingen. Kinderen die in zo’n situatie verkeren worden ook wel KOPP/KOV-kinderen genoemd, wat staat voor ‘Kinderen van Ouders met Psychische Problemen’ (KOPP) en ‘Kinderen van Ouders met een Verslaving’ (KOV). Jaarlijks hebben ongeveer een half miljoen kinderen met dit soort problematiek te maken.

De 33-jarige Sascha vertelt in het artikel voor het eerst openlijk over haar jeugd met een manisch depressieve moeder. Het voelt voor haar nog wat onwennig: “Dit gaat over mij, maar ook over mijn moeder en mijn familie. Als kind van een ouder met psychische problemen (KOPP) leer je veel rekening te houden met je ouder en ben je soms meer bezig met hoe het met hen gaat dan met jou. Daarnaast wil je je ouders niet schaden door er open over te zijn.”

“Als ik thuiskwam van school, wist ik niet wat ik aan zou treffen en wat voor bui ze had. Ze had twee gezichten: de lieve moeder die verhaaltjes voorlas en aan de andere kant die moeder die extreem angstig was. Die in de war rondjes in de tuin liep”, laat Sascha weten. Naast periodes van depressie en neerslachtigheid, waren er bij haar moeder enorm vrolijke momenten. “Bij mijn moeder uitte zich dat onder andere in koopdrang: ze kocht allerlei cadeaus voor ons. Maar ze had ook gekke ingevingen, zoals midden in de nacht de zolder opruimen.”

Gedwongen opname

Daarnaast leed Sascha’s moeder aan psychoses: “Ik woonde toen niet meer thuis. Mijn zusje was alleen met haar en was erg van streek omdat mijn moeder totaal niet zichzelf was. Toen hebben mijn zusje en ik haar naar de PAAZ gebracht, een psychiatrische afdeling in het ziekenhuis. Uiteindelijk werd ze gedwongen opgenomen in een andere instelling. Het was heel moeilijk om haar daar achter te laten.”

Inmiddels gaat het al geruime tijd een stuk beter met haar moeder, de laatste keer dat ze een psychose had was tien jaar geleden. Sascha: “Sinds haar laatste opname is er gekeken naar welke medicatie ze nodig heeft om goed te functioneren. Ze is ook bij een psycholoog gaan lopen en doet vier keer per week vrijwilligerswerk. Al gedurende een hele tijd is ze stabiel. Ze heeft geen heftige stemmingswisselingen meer en heeft geen psychoses meer gehad. Wel neigt ze soms naar weinig zelfvertrouwen of somber zijn.”

Bezig met anderen

Voor Sascha betekende de instabiliteit tijdens haar jeugd dat ze continu bezig was met anderen: enerzijds met haar moeder, en anderzijds met de vraag wat andere mensen van de situatie zouden vinden. “Als ik een gaaf idee had, dan ging ik er niet voor. Bang voor wat anderen dachten. Of als ik een avondje met vrienden afzei omdat ik tijd voor mezelf wilde, kon ik me de hele avond druk maken over wat ze daar wel niet van vonden. Vanaf mijn twintigste ben ik na gaan denken over hoe ik in het leven sta. Hoe reageer ik op anderen? En is dat wel gezond?”

Inmiddels is er in Sascha’s leven een hoop veranderd. Zo ging ze in therapie, stopte ze met haar werk als makelaar en verhuisde ze van Amsterdam naar Noordwijk aan Zee. Daarnaast besteedt ze nu veel aandacht aan een gezonde mindset met behulp van onder andere yoga en meditatie.

Ervaringen delen

Momenteel wil ze met haar eigen ervaringen anderen gaan helpen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt, en werkt ze aan een website voor KOPP-kinderen, genaamd Kopp zonder zorgen. “Dit doe ik samen met mijn zusje. Hier willen we artikelen schrijven over wat opgroeien als KOPP-kind met je doet. Ook ben ik bezig met het maken van meditaties over thema’s als veiligheid en zelfvertrouwen.”

Met haar moeder heeft Sascha nu goed contact: “Ik merk dat ze haar bipolariteit leefbaar heeft kunnen maken en dat brengt voor ons allemaal veel rust. Ze komt vaak met mijn vader langs om samen met de hond te wandelen aan het strand. Vroeger nam ik meer een moederrol aan tegenover haar, nu is het meer gelijkwaardig. Met z’n vieren hebben we ermee leren leven. Het gaat beter met haar en wij hebben vroeger een plekje kunnen geven.”

Benieuwd naar het volledige artikel en de verhalen van andere jongeren? Op de website van NPO 3FM vertellen ook Lincey (25) en Vincent (28) over hun jeugd. Zij moesten leren omgaan met diverse psychische klachten van hun moeders, waaronder schizofrenie, verslaving en een bipolaire stoornis.

Meer informatie voor familie en vrienden van mensen met psychische problemen, vind je hier.

2 Reactie's
  • Eveline Boot
    Geplaatst op 19:21h, 17 mei Beantwoorden

    En wat heeft de ggz hier feitelijk te bieden? wat is hun visie? Hoe geven ze vorm aan zo’n ongevraagd onverwoord ongenoemd misvormd opgroeien?
    want het is ruimschoots in de ggz onderzocht waardoor en hoe narcisten en psychopaten handelen en hun bepwrkingen hebben. Wat de gevolgen zijn voor hun, hun angsten en geweld, meer zijn dan anderen en recht hebbend op van alles, meer dan ieder ander.
    Maar wat ik negens tegen kom in die reguliere ggz zijn zinnige werkzame visies en kwalitatieve juiste hulpverlening. En dat is zeer vreemd omdat dit probleem zo oud is als de mensheid. Daarom dus!!

    En ook, waarom worxt de diagnose van een vader NPS nao niet asn de kinderen vertrld terwijldekinderen 42 jaar niet geloofd worden over het altijd aanwezige geweld en voor hun leven beschadigd zijn. Dit in het zelfde instituut in Leiden, rivierduinen.
    sturen jullie mij ookeen copi van mijn schrijven? is wel zo transparant!

  • Eveline Boot
    Geplaatst op 21:18h, 17 mei Beantwoorden

    of laat ik het nog iets meer hrlder en duidelijker noemen;
    Dat de ggz het lijden door een psychopaat als ouder, met velen ondenkbare gevolgen voor de ggz dan, dit alkes alleen maar heel veel erger maakt door niet te luisteren, niet deoorzakwn willen zien en ook bewust steken blind verkiezen te zijn voor de gevolgen. Daardoor totaalvan 1 diep gestoorxe zieke man 3 in de eerste generatie en 5 personen in de volgende generatie die behoorlijk beschadigt zijn. Dit en dat is de verantwoordelijkheid van de huidige ggz. Een ggz die niet wil en durft in te zien dat ze de mastschappij met hun beleid sinds 1880 naar de verdoemenis hebben geholpen. Alles gericht op veel poen binnen harken door alles dicht te metselen met hun ggz drugs die niets anders opleveren dan angs gelijk aan die angst van die ggz ters, machteloosheid en geweld door radeloosheid en volhardende onwetendheid gepropageerd door die zelfde ggz. Dit is gewetenloos, niet te verantwoorxen en letterlijklevens gevaarlijk. Iedere keer de verkwerde, is de zelfde afslag gekozen; te lui, te angstig, te dom,te doof, te blind te arrogant, te hypocriet, te rechtlijnig, te ondoordacht, te veel niet willen weten enz.!!
    Penny whise and pound foulish!!

Geef een reactie