Je ziet het pas als je het doorhebt…

Bianca Verbeek - Narcisme deel 2

Je ziet het pas als je het doorhebt…

Bianca Verbeek is de auteur van KWAADAARDIG. Haar debuut en een vormingsroman over de hemelse hel en helse hemel van narcisme. Zij is meervoudig ervaringsdeskundige op dit gebied; daarnaast verzorgt zij lezingen, bijeenkomsten en vragen-vuurtjes over narcisme en narcistisch misbruik. Haar levensmissie is het op de kaart zetten van (verborgen) narcisme en codependentie.

Het overkomt kinderen. Eén van de ouders is narcistisch. Ze hebben geen idee, net als ik destijds. Tot ik een boek onder ogen kreeg en mijn leven hierin herkende. Wat is narcisme? Hoe is het mogelijk dat deze materie je als ontwikkelde en intelligente vrouw inhoudelijk volledig ontgaan is? Ik beet me erin vast en hoe meer kennis ik kreeg en mijn leven ging begrijpen, hoe meer het me ging intrigeren.

‘Emotioneel codependent ontwikkeld’ bleek ik te zijn. Je bent je er niet van bewust. Als kind realiseer je je niet dat je lange voelsprieten hebt, dat je je te veel aanpast aan de situatie in en ook buitenshuis en dat je je over-empathisch ontwikkelt. Het is gewoon wat het is. Je weet niet beter. Je moeder is je moeder en je vader is je vader, met alle voors en tegens die daarbij horen. Bovendien ben je als kind loyaal aan beide ouders, hoewel je de één stiekem leuker vindt dan de ander. Hoe moet je als kind dan leren om je grenzen beter aan te geven bij die ene ouder of überhaupt je grenzen aan te geven? Je wordt een product van de gezinssituatie.

Je bent gewend geraakt om je aan te passen, met je gedrag situaties positief tegemoet te komen. Ook zonder dat je je ervan bewust bent, kruipen er vriendschappen en relaties in je leven met dezelfde eigenschappen als de toxische ouder. Na meerdere (ook langdurige) relaties, die altijd geweldig begonnen en met drama eindigden, zat ik nu dus eindelijk op een interessant spoor. Altijd was er dat onderbuikgevoel geweest, die onraadradar, die je laat denken: “Huh? Hoe dan?” Je went er min of meer aan. Fijn is het allesbehalve. Abnormaal was normaal geworden.

Lotgenoten die dit ongenoegen ook hebben meegemaakt, zullen direct begrijpen wat ik bedoel. Het sloopt je. Het is de hemelse hel en helse hemel tegelijk. Helaas bestaat er enorm veel verborgen narcisme. En zo heet het niet voor niets. Het is het soort narcisme dat je niet direct in de gaten hebt en ook niet voor iedereen om de verborgen narcist heen op dezelfde manier zichtbaar en/of voelbaar is. Omgevingsfactoren en de relatie die je hebt tot de narcist, zijn mede bepalend of en hoeveel last je ervan zult ervaren. Ondanks dat er enorm veel verborgen narcisten rondlopen, wordt de samenleving niet gehinderd door algemene kennis over deze veel voorkomende persoonlijkheidsstoornis.

Iedereen kent narcisten. Meestal zonder zich daarvan bewust te zijn. Relaties met narcisten zijn om te beginnen erg vermoeiend. Opgefokt en leeggezogen word je erdoor. Narcisten leven van negatieve emoties van anderen. Dat klinkt ongelooflijk en dat is het ook, maar helaas is het de onvervalste waarheid.

Aan welke combinatie van karaktereigenschappen herken je narcisme? Ze hebben geen empathisch vermogen. Er wordt dus raar gereageerd of gehandeld op momenten waar empathie wordt verwacht. Zoals tijdens zwangerschappen, rondom bevallingen, bij ziekte, bij overlijden, bij crematies en begrafenissen en bij (vecht)scheidingen. Bij elke vechtscheiding heeft een der partijen een cluster-B-persoonlijkheidsstoornis. Twee empathische mensen doen elkaar zoiets namelijk niet aan.

Ook het tegen de andere ouder uitspelen en manipuleren van de kinderen is een zeer abnormale non-empathische en onverantwoordelijke eigenschap. Hoe schadelijk dit is behoeft denk ik geen nadere uitleg. Geen inlevingsvermogen. Ze walsen over gevoelige zaken heen of negeren het (alsof het er niet is), daar waar betrokkenheid op zijn plaats zou zijn. Een groot ego. Hij of zij voelt zich superieur, voelt zich verheven boven andere mensen.

Er wordt gemanipuleerd! Alle kanten op! Dus pathologisch gelogen, bedrogen, geprojecteerd, beschuldigd, gecomplimenteerd, gepaaid, gedevalueerd, genegeerd en gedreigd. Tot aan dreigen met suïcide plegen aan toe. Promiscue gedrag. Seksuele uitspattingen, zoals vreemdgaan, datingsites en tinder. Ook gewoon gedurende een vaste relatie. Megalomaan gedrag. Groot, groter, grootst. Duur, duurder, duurst en veel, meer, meest, dat werk. Infantiel gedrag, zandbakgedrag vertonen ze, waardoor ze aanvoelen alsof je er een kind bij hebt.

Vaak zijn ze jaloers op van alles en nog wat, spelen ze mensen tegen elkaar uit, maken anderen zwart of plegen karaktermoord (met of zonder lastercampagne) op hen. Ook vaak op hun partner of zelfs hun kind. “Mijn (ex)partner heeft/ had borderline” of “zij is gek of gevaarlijk” zijn gevleugelde uitspraken van narcisten. Recht uit het handboek voor narcisten overgenomen. Liegen is hun natuur. Ze liegen zo goed, dat ze de paus wijs kunnen maken dat hij niet katholiek is.

Anti-complimenten: cynische, met opzet kwetsende ‘complimenten’ of opmerkingen. Die ook quasi worden weggelachen. Dat wordt dan een grapje of humor genoemd (mag ik even met mijn ogen rollen?). Eén van hun hobby’s is het verpesten van vakanties, verjaardagen, feestdagen, bruiloften en andere feestelijkheden. Alles draait om hen, hun imago, macht, controle, geld en seks. Verder draaien ze alles om. Ze projecteren zichzelf op jou. Jij wordt beschuldigd van hetgeen zijzelf doen. Als een narcist je beschuldigt van vreemdgaan, dan doet hij of zij dat zelf. Zo eenvoudig kan het dan ook weer zijn. Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten… Zelfreflectie is hen vreemd. Alles ligt altijd aan een ander en een gewetensfunctie is helaas afwezig.

Schiet je al iemand te binnen uit je omgeving of uit je verleden? Misschien wel meerdere mensen. Misschien wel iemand uit je familie, je partner of een collega. Van die mensen waar vaak van wordt gezegd: “Je weet toch hoe hij of zij is…” Zij, die al zó’n reputatie hebben opgebouwd, waarmee rekening wordt gehouden.

Mensen die interessant zijn voor narcisten, nuttig zijn, zijn gewilde slachtoffers voor hen als partner of als vriend(in). Hele empathische mensen staan met stip op één in partnerkeuze. Partners worden vaak geïsoleerd van familie en vrienden en (financieel) afhankelijk gemaakt. Zowel psychisch als fysiek geweld wordt toegepast. Dit alles kan zowel zeer subtiel en geraffineerd, alsook minder subtiel en minder geraffineerd gebeuren. Hoe hoger op de ladder van de psychopathie, hoe sluwer en geraffineerder ze zijn en te werk gaan. Narcisten zijn levende boobytraps als partner of ouder.

Het is dus gedoe. Een hele hoop gedoe. En nog toxisch ook. Daarom schreef ik er een boek over – KWAADAARDIG – en geef ik lezingen. Zo kon ik iets negatiefs een positieve draai geven. Zo vond ik mijn missie.

Indien gewenst kan Bianca Verbeek bij complexe narcismevraagstukken en rechtszaken worden ingeschakeld, zowel particulier als zakelijk. Contact opnemen kan via afb.kwaadaardig.2020@gmail.com.

18 Reactie's
  • Adje Romme v. Strien
    Geplaatst op 13:36h, 08 februari Beantwoorden

    Hallo Bianca wat bijzonder en herkenbaar wat je geschreven hebt. Ik ben nu 60 jaar en heb ook een moeder en broer die verbogen narcisten zijn en omdat ik de waarheid naar buiten bracht en hun vertelde dat ze niet zo met mijn vader moesten omgaan ben ik verstoten. Mijn vader was een lieve vriendelijke man die alleen maar werd gepest, in elkaar geslagen, vernederd. Vroeger kwam de politie geregeld bij ons thuis en vader werd dan in dwanghemd afgevoerd of platgespoten. Altijd heb ik gedacht dat het met de dood van mijn zusje toen 14 maanden oud te maken had. Ik heb haar gevonden. Ik twijfel nu aan haar dood, ik twijfel ook dat 1 broer van mij een halfbroer is en ik twijfel of mijn vader wel van de trap af is gevallen. Heel veel mensen met mij. Mijn broer heeft 5 jaar geleden zelfdoding gedaan, door schuld en schaamtegevoel kon hij niet praten. Mijn middelste dochter wordt nu tegen mij opgezet en zit in het web van moeder al 7 jaar. Ook ik heb te maken gehad met N. vriend en baas van mijn man. Ik sta nu sterk en krachtig na een hele ellendige tijd. Dankjewel dat je schrijft en het bekend maakt bij GGZ. Mijn ervaring is dat ze niet weten wat het is en dat je daarom niet de juiste therapie krijgt. Ik heb het gevonden in het spirituele, veel zoeken en lezen met wie je te maken hebt. Ik sta nu sterk en krachtig en probeer met liefde mijn dochter terug te krijgen.

    • Mar
      Geplaatst op 08:56h, 13 februari Beantwoorden

      Vraag hulp bij vsno of lees het narcistisch machtsspel

  • Catherina
    Geplaatst op 18:56h, 08 februari Beantwoorden

    Zo jammer dat binnen de jeugdhulpverlening er maar weinig mensen zijn die zich willen verdiepen in deze materie. Vooral wat het doet met het slachtoffer en wat er dus noodzakelijk is om de kinderen te helpen. Namelijk een blok tussen de ouders creëren waardoor het schadelijke gedrag van de narcist niet meer mogelijk is en het slachtoffer op adem kan komen en een leven kan opbouwen. Op die manier kan daar dan de veilige haven zijn voor de kinderen die elke keer weer worden voor bloot gesteld aan het gedrag. Net weer iemand verzocht te vertrekken die alleen aankwam met mediation trajecten zoals kinderen uit de knel. Dat is een absolute no go.

  • LbK
    Geplaatst op 13:14h, 09 februari Beantwoorden

    Denk niet dat u de studies gelezen hebt van Richard Gardner …Waarbij de overlapping van borderline veelal vrouwen, dat terzijde, blijkt bij scheidingen waar duizenden kinderen nu de dupe van blijken ook in Nederland, die opzettellijk door dit soort ouder worden vervreemd van de eigen biologisch vaders vaak. Waarbij de rol politici en familierecht een zeer kwalijke is in realiteit. Rapporten zat en verslagen waar totaal geen sodemieter vandeugde ook bij toewijzen al dan niet van omgang….De term en het misbruik van de term “belang van het kind” in het familierecht is desastreus gebleken wanneer rechters niet gelijk onderzoek doen naar toestandsbeeld wanneer dat gevraagd wordt…enz. Talloze kinderen zoeken nu hun vaders omdat ze of werden vervreemd en gehersenspoeld middels uit de duim gezogen verhalen door borderliners vaak vrouw. Realiseert u dat zich niet als schrijver….? “Onderzoeker?
    Gelukkig maar dat eindelijk wordt ingezien dat je niet automatisch gezag moet blijven geven bij geboorte zo aan mensen met welzeker een dergelijke ernstige geestesstoornis.”Cluster B in dit geval. DSM V Gewoonweg jaren als ouder onterecht vervreemd worden waar ouderverstoting een factor wordt. En ook dat was allang bekend. Sinds 1980 zo ongeveer. Ned. deed NIETS politici niet en familierecht ook niet. Terzijde 236 Strafrecht deden ze als rechtspraak geen donder mee. Kinderrechten en afstammingsrechten.

    • Bianca
      Geplaatst op 12:46h, 12 februari Beantwoorden

      Dag LbK,
      Hoewel ik begrip heb voor je frustratie, boosheid en teleurstelling, vind ik het jammer dat je zo passief agressief reageert naar mij. Wij hebben dezelfde mening hoor. Ik ben het helemaal met je eens. Ik ben niet de vijand!
      Bij vrouwen komt het inderdaad vaker voor dan bij mannen dat er een borderline overlapping in de persoonlijkheidsstructuur aanwezig is bij een cluster-B-persoonlijkheidsstoornis. Bij mannen daarentegen komt vaker een Aspergeriaanse overlapping voor.
      Adem in, adem uit en heb vertrouwen in het leven en in de ontwikkeling en intuïtie van de kinderen. De kennis moet de samenleving in!

      👊 🍀

  • mirjam van Erven
    Geplaatst op 20:54h, 09 februari Beantwoorden

    Hallo Bianca,
    Ik zit nog steeds midden in een scheiding die al ruim 2,5 jaar gaande is en nog lang niet opgelost zal zijn. Als ik maar accepteer wat mijn ex-partner wil dan is het zo geregeld en dat is op financieel gebied. Daar draait het bij hem om. Mij gaat het om de kinderen en dat weet hij dus zet hij druk over de rug van de kinderen. Die manipuleert hij zo erg en geeft ze vanalles om ze bij mij weg te halen. De kinderen zijn daar in deze puberleeftijd wel gevoelig voor maar ze weten ook diep van binnen wat voor persoon vader is. Ze zijn echt niet gek. Ik blijf opkomen voor mezelf ook op financieel vlak en ook zeker voor mijn kinderen. Het is zijn verantwoording hoe hij met de kinderen omgaat en dat is iets wat ik los moet laten als de kinderen bij hem zijn. Ze hebben een leeftijd dat ze zelf ook hun stem mogen laten horen wat ze willen. Alleen het schrijndende is dat de kinderen alles doen/zeggen wat vader wil, dat doen mijn kinderen uit angst. Ik weet wat ze voelen, zolang je zijn wensen/wil volgt is er mee te leven. Nu ik dat niet meer doe, sinds ik daar weg ben, komt er een heel andere man te voorschijn. Ik zie precies wat hij doet en wat dit met de kinderen doet. Hoe ze lijden en worstelen om te overleven. Ik bied hen een veilige haven en rust en dat weten ze. Ik trap niet meer in zijn spelletjes maar dat maakt de situatie er voor de kinderen niet makkelijker op. Het is toch hun weg en leven om te gaan ontdekken wat ik en wat vader in hun leven beteken. Ik laat ze nu maar profiteren van alle luxe en aandacht die ze van vader krijgen omdat ik weet dat dit een tijdelijk sprookje is. Ik ben erg sterk en ik red me prima en laat me niet meer beïvloeden door zijn acties, al pakt hij me geregeld weer even. Dat laat ik even gebeuren en kan het voortaan heel goed relativeren en er vaak zelfs om lachen. Ik heb de afgelopen jaren flink aan mezelf gewerkt dat is de enige manier om dit te doorstaan. Ik weet wie ik ben en dat pakt hij nooit meer van mij af en trouwens niemand meer.

    • Bianca
      Geplaatst op 12:35h, 12 februari Beantwoorden

      Dag Mirjam,
      Tja, vechtscheidingen … Bij elke vechtscheiding heeft één van de partijen een cluster-B-persoonlijkheidsstoornis. Een empathisch persoon doet zijn voormalige partner en de kinderen zoiets niet aan. Geld is erg belangrijk voor narcisten. Hou vol! Blijf taai! Ouderverstoting is onlosmakelijk verbonden met cluster-B-persoonlijkheidsstructuren. Goed dat je jezelf flink ontwikkelt. De kinderen hebben een sterke emotioneel beschikbare ouder nodig om zich aan te spiegelen: het goede voorbeeld. Je nex zal de kinderen paaien en kopen en manipuleren. Narcisten hebben de emotionele ontwikkeling van een kleuter en handelen ook dienovereenkomstig. Als je dat gaat zien, dan kun je misschien nog makkelijker relativeren en zo nu en dan hartelijk om lachen. Het zijn kleutermannen. Ik hoop voor jou en alle lotgenoten dat er ook verandering komt bij de rechterlijke macht.
      Stay strong! 🍀👊

  • kristien
    Geplaatst op 16:34h, 10 februari Beantwoorden

    Ik ben me er sinds 2 tal jaar van bewust geworden dat ik opgroeide in een gezin met 2 narcistische ouders, echt vreselijk wat voor een monsters dat het zijn. Gruwelijke dingen heb ik meegemaakt. Gelukkig besloot ik op mijn 23ste al mijn pad te veranderen, mij van hen los te scheuren en niet te doen wat ik moest van hen (ik mocht enkel de studie en job doen die zij voor mij hadden uitgekozen), met totale afwijzing , vernedering, pesterijen, e.d. tot gevolg, intussen al 20 jaar… en het stopt niet. Heel de familie werd tegen mij opgezet. Afgelopen jaar, na veel te hebben gelezen over het onderwerp, besloten dat ik contact moet breken. Het kan nooit meer goed komen. Ze proberen mij nu nog te lokken, zodat ze mij opnieuw de grond zouden kunnen inboren en mij kunnen afwijzen, maar gelukkig heb ik hen nu door, en ik ga er niet meer op in, NOOIT meer. Vaarwel onverantwoorde duivelse gemene valse hypocriete gestoorde ouders.

    • Bianca
      Geplaatst op 12:12h, 12 februari Beantwoorden

      Dag Kristien,
      Wat een toxische omgeving is dat voor jou geweest! Jij bent duidelijk hun Assepoester, hun scapegoat, het zwarte schaap. Goed dat je voor jezelf hebt gekozen en het contact hebt verbroken. Laat je niet meer hooveren (terug zuigen in de relatie) Het zal nooit veranderen. In de familie hebben ze karaktermoord op jou gepleegd. Leugens rond verteld. Ongelooflijk voor niet-ervaringsdeskundigen hoe harteloos dit soort personen zijn. Blijf in je kracht en blijf je ontwikkelen. Hou je haaks! Toi, toi, toi! 🍀👊

  • Michael Z.
    Geplaatst op 16:43h, 14 februari Beantwoorden

    Beste Bianca,
    Wat heb je de tekst goed beschreven en zo herkenbaar, alleen in dit stuk tekst al!
    Het is ongelooflijk hoe groot alleen al de gevoelsmatige gevolgen zijn van narcistische mishandeling of als je chronisch toxisch behandeld wordt. En dan heb ik het uiteraard alleen over de narcisten die er voor kiezen om anderen kapot te maken, ik heb het dus niet over mensen met innerlijk narcisme die hun verantwoording nemen voor zichzelf en anderen, dat wil ik even benadrukken. Ik heb het hier over narcisten die na duizend malen terecht te zijn gewezen, anderen daarna juist nog meer kleineren en kwetsen.

    Nu ik al een tijd alle schadelijke narcisten uit mijn leven heb gezet, kamp ik nog steeds net zo sterk met de gevolgen, zelfs na al een lange tijd. Ik blijft veelal de neiging houden ze “aan te trekken”, je blijft op je hoede en met je aandacht op deze groep mensen gericht uit angst. Ik kan me bijna niet richten en tot me door laten dringen dat er mensen zijn die je wel echt onvoorwaardelijk behandelen. Vooral als je dat als kind en jongere ook al om je heen hebt gehad, het hoeven niet eens veel personen te zijn geweest, 1 of 2 personen zijn al voldoende. Al begint dat wel beetje bij beetje beter te gaan met positievere energie in mensen te zien heel langzaamaan, doordat de pijn begeven moment wel wat slijt.
    Maar de echte omslag, naar eigen geluk (geen pijn meer voelen), het goede en de liefde in het algemeen in mensen kunnen zien, en vertrouwen blijven een erg gevoelig en pijnlijk punt. En terugvallen gebeurd zo weer, het kan ook gewoon weer overal waar je bent gebeuren. Zelf ben ik er nog niet helemaal uit. Ook omdat pesten en treiteren een belangrijk onderdeel van narcistische mishandeling is, al kan dat vrij geborgen juist zijn. En dat gedrag komt ook overal voor. Juist verborgen narcisme is zoveel gevaarlijker en kwaadaardiger dan openlijk narcisme, ook juist zo gevaarlijk omdat ze zeer veel volgers hebben en een “rijk en boeiend leven” in iedereens ogen. Ze steken zo hard onder water, recht in je hart, en dat continue terwijl echt niemand je ziet staan, letterlijk niet meer,en ook worden je emoties totaal door iedereen verkeerd geinterpreteerd. Dat alleen is al echt traumatiserend, de rollen worden door je omgeving zelfs soms omgedraaid, als het al een soort van escaleerd door je frustraties.
    Mijn vraag is Bianca, hoe heeft uzelf eigenlijk die positieve omslag kunnen maken na het misbruik? Heb je daar tips voor, of kan ik dat ook uit je boek opmaken?
    Lijkt me erg interessant om je boek te lezen ook, die wil ik sowieso graag gaan bestellen.
    Mooi en goed dat dit onderwerp nu eindelijk helemaal in de spotlights gaan komen: Voor de slachtoffers, maar net zo goed voor alle omstanders van de groep kwaadaardige narcisten!

    Hartelijke groet Michael

    • Bianca
      Geplaatst op 20:36h, 14 februari Beantwoorden

      Dag Michael,
      Kan ik je een persoonlijke e-mail sturen? Als jij mij even een mailtje stuurt, dan kan ik replyen. Of we kunnen even bellen.

  • Helen
    Geplaatst op 12:49h, 15 februari Beantwoorden

    hoi Bianca door welk boek kwam jij tot deze ontdekking?

  • Kelly Jarnigan
    Geplaatst op 21:43h, 15 februari Beantwoorden

    17-2-2021: Dit bericht is verwijderd in verband met niet verifieerbare informatie over een persoon en het delen van contactgegevens van derden. Dit gaat in tegen ons privacybeleid.

  • Em
    Geplaatst op 08:27h, 03 mei Beantwoorden

    Hallo Bianca,

    als ervaringsdeskundige van narcistische mishandeling lees ik wel eens vaker rond op internet en zo kwam ik hier ook terecht. Ik ben het met veel eens wat je schrijft, maar struikel wel over wat je schrijft over ’emotioneel codependent ontwikkeld’, product van je gezinssituatie en dan vooral het stuk daarna: “Je bent gewend geraakt om je aan te passen, met je gedrag situaties positief tegemoet te komen. Ook zonder dat je je ervan bewust bent, kruipen er vriendschappen en relaties in je leven met dezelfde eigenschappen als de toxische ouder. ” Ik weet niet hoe ik het precies moet interpreteren, maar vraag me af of je daarmee bedoelt dat je jeugd een oorzaak is dat je daarna met narcistische partners van doen hebt gekregen? Ik weet niet of je het zo bedoelt, maar als dat wel is vind ik het een benadering die onterecht het zoeklicht op jou zet ipv op de narcist. Hij of zij weet bij de eerste ontmoeting in een nanoseconde je empathie te detecteren, maar ook andere zaken als pijn en verdriet. Veel slachtoffers vertellen ook dat een narcist opdook vlak na een scheiding, een ziekte, een overlijden van een dierbare etc., waarbij kwetsbaarheden en normale menselijke behoeften bloot komen te liggen, waardoor je als mens uit balans bent. Hier maakt een narcist gruwelijk misbruik van. Een combinatie van empathie en pijn en verdriet zijn een feest voor de narcist. Hier zit ruimte om te manipuleren en te gaslighten. Een narcist zal ook altijd je oude pijn weten te vinden en je hier op raken.
    Ik word er altijd een beetje verdrietig van als er bij het slachtoffer wordt gezocht naar een oorzaak die bij heeft gedragen aan de mishandeling. Iets wat het gros van de hulpverlening ook nog altijd doet; je hebt een laag zelfbeeld, je hebt een relatieverslaving, je hebt zelf een stoornis of wat ze ook maar kunnen bedenken. De jeugd wordt dan ook vaak genoemd, terwijl er toch ook veel slachtoffers zijn, die helemaal niet uit een narcistisch gezin komen en een prima jeugd hebben gehad. Gelukkig komt er heel langzaam wel verandering, hoe moeizaam ook.. Het ligt niet aan het slachtoffer die van alles zou missen of mankeren, de oorzaak van de mishandeling ligt bij de stoornis van de narcist.
    Nogmaals, ik weet niet of je het zo bedoelt. Het prikkelde mij en daarom reageerde ik.

  • Anoniem
    Geplaatst op 18:21h, 28 juli Beantwoorden

    hi em, ik ben het helemaal met je eens!!

  • Anoniem
    Geplaatst op 22:29h, 05 augustus Beantwoorden

    Helaas toxische moeder en door ik financieel afhankelijk ben van haar zuigt ze mij helemaal leeg. Niks is goed genoeg, wordt behandeld als kleuter thuis terwijl ik 25 ben. Moet naar haar pijpen dansen maar andersom gebeurd het nooit .

    Grenzen aangeven bij haar zorgt voor ruzie en discussie maar ook voor verwijten. Mag niet zelf beslissen over eigen financiën en leven. Ze is mijn bewindvoerder niet maar gedraagt zich wel zo.

    Ik ben haar slaaf, doe super veel in het huishouden en nog is het nooit genoeg.

    Geen geld op mijzelf gegaan want ik was anders allang weggeweest. Ze manipuleert met mij huis uit te gooien als ik dingen koop of doe waar zij het niet mee eens is . Mag niet in grote stad werken, mag niet dit mag niet dat.

    Ben t zo beu!! Maar weet niet hoe ik hieruit kom daar ze geen therapie wil. Van psychose zei ze na 2x ook al van helpt niet . 2x is te weinig om overlijden van je man te verwerken. Na zijn overlijden is het trouwens enkel maar erger geworden. Mijn pa wist hoe hij haar de mond moest snoeren. Ik ben een bang muisje in haar buurt want wat ik ook zeg t is altijd ruzie. Heeft u tips ?

    Psychologe zegt meer grenzen aangeven maar dat maakt het enkel maar erger .

  • Mark
    Geplaatst op 11:44h, 25 augustus Beantwoorden

    40 + moest ik w0rden om te kiezen voor mezelf…. Mijn familie moederskant heeft een ratjetoe van cluster-B stoornissen, adhd, borderline, narcisme , zelfs Munchausen (by proxy, ook kids en huisdieren worden slachtoffer) , ik herken het allemaal. Losscheuren moet je jezelf inderdaad en dat is een pijnlijk en confornterend proces. De vernederingen, zowel fysiek als verbaal zijn lastig uit te leggen aan een leek. Gelukkig vond ik professionals die me hielpen het allemaal te ontrafelen. En..te kiezen voor een leven zonder de kwaadaardige familie. Mijn advies aan lotgenoten/-nootjes; ga rennen, zo ver mogelijk en bouw je eigen familie om je heen op van mensen die jouw wel goed gezind zijn.

  • Corine
    Geplaatst op 22:15h, 23 september Beantwoorden

    Beste Bianca, hoe kom ik met je in contact?
    Ik herken zoveel in alle verhalen. Ben ook meervoudig narcismeslachtoffer.
    Ik ben 55 jaar en worstel nog iedere dag met het idee voor altijd te breken met mijn moeder. Mail je mij?
    Groetjes, Corine
    C.j.degroot@kpnmail.nl

Geef een reactie