Actualiteiten · Historisch archief 2020
Burnout? Aan het werk!
Oorspronkelijk gepubliceerd: 21 september 2020

Historisch artikel uit 2020. Informatie en verwijzingen kunnen inmiddels zijn veranderd.
– Column door Paul de Bruijn, psycholoog en oprichter van ProMind –
Het meeste verzuim op psychische gronden duurt te lang.
Dat is ook wel een beetje te begrijpen. Het is immers niet altijd even helder wat je waar en hoe moet doen om iemand met psychische problemen weer aan het werk te krijgen. En ook op zo’n manier dat het niet na verloop van tijd weer fout gaat. Door verkeerd, te beperkt of te laat ingrijpen loopt het verzuim na twee jaar vaak over in een WIA-aanvraag. De werkgever draait dan nog eens jaren op voor de kosten.
In de reguliere zorg bestaat geen of weinig tijdbesef. Terwijl de verzuimdagen gewoon doortellen. Er zijn structureel eindeloze wachttijden. Maar ook zijn de meeste psychologen helemaal niet ingesteld op werkhervatting of werkgerelateerde problematiek. Dat kan anders. Zie iemand direct en stuur hem of haar na de intake meteen weer naar het werk. Naar het eigen werk! Dat laatste is belangrijk om te voorkomen dat mensen maar op 80% van hun oude niveau terugkeren. Een goed traject zorgt ervoor dat mensen hun valkuilen en inefficiënties kwijtraken. Hierdoor gaan ze beter en effectiever functioneren dan ze ooit hebben gedaan. En vallen niet meer uit!
Het is heel belangrijk te focussen op de persoonlijkheid van degene die uitvalt. Er zijn een aantal kenmerken die vaak voorkomen bij mensen die langdurig op psychische gronden uitvallen (Burnout). De ironie wil dat veel van die eigenschappen aantrekkelijk zijn in de werkomgeving. Eigenschappen als ja-zeggen-niet-nee-zeggen, perfectionisme, controlegericht, grote toewijding en recht-door-zee. Deze eigenschappen vragen veel energie. Ga daar beter en handiger mee om en houd energie over!
Er gaat vaak een lange geschiedenis aan het verzuim vooraf. Het is zaak om dat zo snel mogelijk helder te krijgen en te ontwarren. Lang wachten maakt het alleen maar moeilijker voor de uitvaller om weer op te starten. Er is geen toegevoegde waarde in thuiszitten voor herstel.
Zo pak ik het al een kleine dertig jaar aan. Recidive praktisch nul!
